Dudaklarımda ilk öpüşünün izleri silinmedi halen,
Masumdun nefes nefeseydin ve titriyordun,
Belki kısa sürdü zaman hayatın akışına göre,
Belkide bir ömür boyu akılda kalacak kadar uzundu,
Ellerini bırakmak istemedim sıcaklığına sığınmışken,
Gözlerin bakarken gözlerime,
Aslında bir gülümsemen ömre bedeldi......
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
