Bir gülmek var yüzünde
Kıvrım kıvrım uçuşturur kuşları
Kanatlarıyla süpürürler içimdeki hüzünden bulutları
Bir gülmek var yüzünde
Balkondan seyretmek gibi sokakta oynayan çocukları
Ve toplamak gibi sonbaharda dökülen yaprakları
Bir gülmek var yüzünde
Kavanozlarda sevgi biriktirir gibi çiçekler doluşur gamzelerine
Bir gülmek var yüzünde
Eritir yıllarla birikmiş buzullarımı.
Kışın odun sobasına sığınırken, paylaşmak gibi pişirilen kestaneleri.
Bir gülmek var yüzünde
Saatler ileri alınır,
Gün daha bir aydın olur, parlayan gözlerinle
Bir gülmek var yüzünde
Bitmesini hiç istemediğim rüyalar sarar içimi
Uyanılmak istenmeyen uykular dolaşır ilkbahar tezeliğinde.
Bir gülmek var yüzünde
Gezintiye çıkar dudaklarım, al elma bahçelerinde.
Bir gülmek var yüzünde...
12.12.19
Tarsus
Kayıt Tarihi : 12.12.2019 11:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!