Bir güldü, kapatmış pak yaprağını,
Biliyordu yalnız sert toprağını.
Pembe yaprağını aralayınca,
Gülüyor gibiydi sevdâlı yonca.
Seven gözler ona içten bakınca,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




'Her gördüğün gonca güle el attın,
Gülü kendi dikeniyle kanattın. '
Eller ve güller.Birbirine dost mudur,düşman mıdır acaba...Her gördüğü goncayı kopartıp,gülü ,kendi dikeniyle kanatan eller...Şairimiz yine içli bir duygu
ile sıralamış sözcükleri ve bizi düşman etmiş öyle ellere...Kutlarım Halenur Hanım,güzel şiirdi.
Saygılarımla,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta