yalnızlığın en zengini1957
sen hiç kulağıma fısıldamadın
'seni seviyorum' sihirli iki kelime
ellerimi tuttun ama titremedi parmakların
ne şarkılar dinledik birlikte
hiç birinde başını omzuma dayamadın
saçlarını okşaymadım yatarken dizlerimde
kesme taşlı sokaklarda yürümedikki
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta