Bir güneş doğardı Ankara’da her sabah,
İrfanıyla dolardı ruh, sevgiyle sabah,
Gurur bilmez, kibir ondan uzak bir durak,
Hakkı haykırırken titrerdi yürekten ah.
Bir derviş misali, yol bulurdu sözüyle,
Ne menfaat umar ne de geçer özüyle,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.



