Babalar sadece korumaz, üzülürmüş...
Göllerde sadece oturulmaz, ölünürmüş...
Ah kızım huzurla uyu, meleksin sen şimdi.
Yeryüzünün en masum meleği
Rojin...
Sana söz güzel kızım unutmayacağız seni.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Rojin Kabaiş.. Kelimelerin sustuğu dönem..
Tıpkı Gülistan Doku gibi..
Allah canlarını almasın, perişan perişan, acı çekerek yaşasınlar..Taa ki doğal geberene dek..
O çocuklar ve orospu çocukları.. Maalesef aynı dünyayı yaşıyoruz, Almamaları gereken oksijeni alıyorlar...
Ne desek boş.
Şiirinizde bu cinayetleri işlemeniz bir yanıyla mutlu ediyor duyarlılığınız açısından, bir yanıyla da hüzün veriyor çoluk-çocuğumuz için.. Bir yanıyla da işte böyle nutkumuz tutuluyor... Neden sorularıyla..
Teşekkürler, silkelediğiniz için, kaygısızlığımızı..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta