YaÄŸmur kokulu bir gece,
SessizliÄŸin sesi saklanıyor gecenin içinde.
Bir gidişin,bir vedanın,bir yok oluşun sesi.
Bir mevsim daha gömülüyor zamanın içine,
Geride aÄŸlayan yaÄŸmur ve yaşlı yapraklar.
kimi sarı kimisi kırmızı...
siyaha boyalı düşlerimin içinde,her nefeste
biraz daha hüzün çekiyorum içime.
YaÄŸmurun kokusu hiç sızlatmamıştı daha önce böylesine,
Rüzgar böylesine uçurmamıştı hiç kanatsız umutlarımı..
Düşüyorum kendi ellerimden.
Dökülüyorum tane tane
tutamıyorum...
Damla damla eriyorum.
Bitip,tükenip yine,yeniden başlıyorum...
kimsesiz kalabalıklar içinde.
ölüp tekrar diriliyorum...
Herşeye raÄŸmen
Sonbahar gibi...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta