YaÄŸmur kokulu bir gece,
SessizliÄŸin sesi saklanıyor gecenin içinde.
Bir gidişin,bir vedanın,bir yok oluşun sesi.
Bir mevsim daha gömülüyor zamanın içine,
Geride aÄŸlayan yaÄŸmur ve yaşlı yapraklar.
kimi sarı kimisi kırmızı...
siyaha boyalı düşlerimin içinde,her nefeste
biraz daha hüzün çekiyorum içime.
YaÄŸmurun kokusu hiç sızlatmamıştı daha önce böylesine,
Rüzgar böylesine uçurmamıştı hiç kanatsız umutlarımı..
Düşüyorum kendi ellerimden.
Dökülüyorum tane tane
tutamıyorum...
Damla damla eriyorum.
Bitip,tükenip yine,yeniden başlıyorum...
kimsesiz kalabalıklar içinde.
ölüp tekrar diriliyorum...
Herşeye raÄŸmen
Sonbahar gibi...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta