Bir gemi üzerindeyim sanki,
Vakit ikindi, hafif bir esinti,
Ufuk gözükmüyor buradan,
bulutlu hava, biraz da sisli.
Yavaşça yol alıyorum bilinmezliğe,
Sanki gitmiyor gemimiz ufuğu seyredince,
Kimim ben, nereye gider bu yol bilmem,
Dalıp gittim yine usulca denize.
Hayat yolculuğu bu olsa gerek,
Uzağa bakınca görünmüyor gerçek,
Mazi peşimizden kovalıyor lakin,
Onunda hatıraları bir gün silinecek.
Ey yolcu işte gerçek budur,
Her sefer bir gün elbet son bulur,
Gemiden inmeden gör hakikati,
İmandan başka gidecek yol yoktur
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 12:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!