İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Aylar geçer senesinden habersiz
Kitap okur manasından habersiz
İplik düşmüş iğnesinden habersiz
Dikeceği yerde söker bir gelin. Hey koca üstad bu dörtlüğü nasıl yazdın yaktı beni ruhun şad olsun
Şu şirdeki hüzünü nasıl da vermiş şair.....Nasıl da yüreğimi burktu.............
bende vurgundum o geline bir vakit
adımı bile verdim de etmedim akit
hani özlemin ateşinde yanan yüreğim benim
Sunbali'm sen özlemide aşkı da bilemedin
...
gönlüne haczi efkar uğramasın ey aşık.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta