BİR GECE ÖĞRENİRSİN
Uykular küser bir gece sana,
Saatler ağır ağır yürür duvarlarda.
Gözlerin bir noktaya çivilenir tavanda,
Bir uğultu başlar içinin en derin yerinde.
Ne yastık anlar hâlinden o vakit,
Ne de çarşaf sarar yaralarını.
Pencereler kapalıdır karanlığa,
Beklediğin sabah gelmez bir türlü.
Sessizce kıvrılırsın yatağına,
Kendi kalbinle baş başa kalırsın.
Bir ismi düşünürsün durmadan,
Sanki dünya o isimden ibarettir.
Bir hatıra düşer içine ansızın,
Kor gibi yayılır damarlarına.
Derin bir nefes alırsın geceden,
Ama yetmez…
Hiçbir nefes yetmez onun yokluğuna.
İşte o an anlarsın bazı şeyleri;
Sevmenin nasıl bir yangın olduğunu,
Bir insanın yokluğunun
Bir ömre nasıl sığabildiğini.
Ve bir gün…
Sabah olur elbet.
Ama o sabah
Artık aynı insan değilsindir.
Çünkü bir gece
Sessizce öğrenmişsindir:
Sevmenin
insanı
nasıl değiştirdiğini.
✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 15.03.2026 - Pazar Günü - Saat: 13:03
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 13:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!