Gecenin dördünde,sabaha karşı.
Camdan şehri seyrediyorum.
Tül perdelerden sızan karanlık dostları,
Kimsecikler göstermiyor sokaklarda.
Bir kaç kişi hızla ilerlemekte ve kaybolmakta.
Belkide ibadet kapılarını açacaklar.
Apartmanlarda ışıklar çokca,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




aynı dil, aynı yüreği taşıyıp aynı acıları çekmek .tebrikler.Murat Yakıcı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta