Geceden aşağı buruşuk sayfalar düşüyor
Üzerimde ceketsiz bir elimde kalem
Diğerinde boşluk
Bir gözümde yollar büyüyor
Bir yerimde can havli
Işığın kârı yok
Sokak karanlık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta