Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
kalbinden bir göz konmuş kafatasının ortasına, dört yana hakim...
gözün içinde bir ağız, kırılmış kalemi onaran hakim...
Evet,dostum,Hakkari'de görev yapan bir başkası olarak,bu konuyla ilgili duygu ve düşüncelerini kesinlikle destekliyorum...Ayrıca,yaralı Hakkari'nin yaralarını sarmayı başaramazsak,bundan hepimizin nasibini alacağını unutmamalıyız.Çünkü,şairimizin de değindiği gibi isyankar doğmuş hepsi...Eyvallah,dostum,iyiki varsın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta