Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mutsuzluğumun arkasındaki
Umutsuzluğumsunuz…
Umutsuzluğumun peşindeki kara gölgemsiniz siz!
Seni,sizi,bu memleketi terk ediyorum…
Artık mutluyum…
umut ve mutluluk şemsiyen olsun şair..
bu yürek oldukça her şey daha güzel olacak elbet.................tebrikler.............
inşallah..!
sevgi ve saygıyla
umut ve unutsuzluk sürekli bu çizgide gelip gideriz...............
insan umut ve umutsuzluklarını beraberinde taşır güzeldi
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta