Gözlerinde hüzünlü bir papatya.
Dilinde deli bir gül.
Gülümseyen sığ bakışlarında, sevinen geniş dalgınlıklarında...
Sesin gizli bir uğultu, nasıl da tutsak dudaklarımda.
Nefesin nasıl da alışkın soluğuma, kadim bir o kadar zarif...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta