Muradın olmadığı, fakir sevinciydi benim ki,
Sevgiden yana, bir ukde kaldı içimde
Bir eylül sabahı…
Yaşamak inanmaktı işte,
Dilden çıkan her söze,
Oysa dil ile yürek arasında çok mesafe varmış,
Kelimler anlamını yitirdiğinde anladım,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta