Senelerdir karanlık gönlümün sokakları
Ruhumun ince gülü yeşerdi bakışınla
Gülüşünle geceler gösterdi bak akları
Aydınlanırlar mumlar bir kibrit yakışınla
Ay vurur gecelere bir eylül akşamında
Tebessümün bende yar gönlüme hicran katan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler.
Heceyi güzel yazıyorsun.. saygılar benden vedat..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta