Tut ki bir yuvamız olmuş ve çocuklarımız;
Sarmışsın beni sevginle ve doldurmuşsun hiç boşluk bırakmadan.
Almışsın aklımdan geçen en güzel hayalleri ve gerçeğe dökmüşsün..
İşte senin güzel kokunla zemheri bir sabaha uyanmak!
Ve koklamak saçını başını omzuma yaslayıp
İsterse güneş o vakit küssün bakmasın bir daha dünyaya!
Benim karanlığa inmiş bir nur'um var.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta