Tut ki bir yuvamız olmuş ve çocuklarımız;
Sarmışsın beni sevginle ve doldurmuşsun hiç boşluk bırakmadan.
Almışsın aklımdan geçen en güzel hayalleri ve gerçeğe dökmüşsün..
İşte senin güzel kokunla zemheri bir sabaha uyanmak!
Ve koklamak saçını başını omzuma yaslayıp
İsterse güneş o vakit küssün bakmasın bir daha dünyaya!
Benim karanlığa inmiş bir nur'um var.
İsterse her şey çamura batsın, yana yatsın, apansız açılsın bin yara!
Benim canıma can! Can evime yeten, içimi yakan! Aşkla tutuştuğum!
Ömürde ve ölümde!
Gözümden ve dizimden muaf!
Kalbimin her katresinde adını haykırıp!
Helalim, canım dediğim gülüm var..
Kayıt Tarihi : 26.8.2013 14:30:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Altan İlhan Arslan](https://www.antoloji.com/i/siir/2013/08/26/bir-evimiz-olmus.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!