Yürür gidersin ucuz kömür ve parfüm kokan kuytularda bir süredir her gece.
Bir kemaniden hüzün alır, ağlamaktan acıkınca da üstüne bir kokoreç sardırırsın.
Belki aldiğım trençkotunun yakasını kaldırır, beni unutmak için bir kenar dilberi ayartırsın.
Burnun sızlar, dumandan mi hasretimden mi.
Bilirsin ama itiraf edemezsin.
Şafak sökünce kendini anason kokan sokaklara terkeder,
Biçare kafan düşer önüne.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta