Mutlulukla köşe kapmaca oynarken bluğa erdi huzur.
Suratından kıpkızıl öfkeler çıktı.
Hüzünlere asi geldi,
Endişe tabularını yıktı,
Fâni korkulara karşı çıktı...
Başında esen gözükara yel durdu sonra.
Kendini araken hayatı buldu huzur.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




...//huzur çekilmez bir yetişkindi artık..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta