Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cennet kayıp falan olmadı Taner bey! O yerli yerinde duruyor ama onun yerini sadece yaratan Allah ve oradaki vazifeli melekler biliyorlar. Onun salih ve muttaki mü'minler için zahire çıkması ise büyük kıyametten ve o müthiş hesap gününden sonradır. O gün hak edenler oraya bir daha hiç çıkmamacasına-izn-i ilahi ile- girerlerken onu hak etmeyenler için ebediyyen kayıp olarak kalacaktır vesselam!
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta