Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel, seviyorum ifadelerini, kendimi buluyorum dizelerinde. Sana bi sır vereyim mi Veysi; ben bu kadar dikkatli pek şiir okumam. Aslında seni anlamaya çalışıyorum, empati yapıp bir an sen oluyorum ve o zaman şiir daha bir anlam kazanıyor... Devam devam devam.
sen negüzel duygularını yansıtıyorsun senin gibi bir oğlum var aynı yaştasınız oda daha baba parası yiyor ..ama senin gibi duygularını ölümsüzleştiremiyor üstelik bilgisayar mühendisi... düşün bir sen değil hayat ve inanıyorsan nasip Allah sağlık versin bir gün kısmetin varsa açılacak sende kazanacaksın...
başarılar yılma yıldıkça üzerine çöker hüzün
KUTLARIM ...
GÜZEL BİR YOLCULUKDU....
SEVGİLER.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta