Kurşun kalem verin bana tükenmez denilenler hep tükenmekte
Kurşundan kurşun döküp mavi bulut yapıp ev çizeyim evsizlere
Güneş hep parıldasın ısıtsın kara kömür gelsin işçinin elleriyle
Yakacakla kömürlüğü dolu olsun kış için bir soba çizeyim
Ekmeğin hasını yapar fırın işçisi alsın francalayı mis kokusuyla
Kurşun dökeyim erisin kurşun askerler yerine bir bahçe çizeyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İşçilerin Elleriyle Sömürüsüz Bir Dünya Çizelim Kirlenmemiş Olsun....çok güzel, tesekkürler..Ve SINIFSIZ toplumlarda bulusmak üzre.
Yüreğine sağlık dooooooooooooooooooooossssstt!
Kan ve barutu silip emek,barış, umut renkleriyle, dostluk remkleriyle çizeceğiz bu büyük tabloyu. Ressamı yüreğinde insan sevgisi çarpan tüm insanlık olacak.
Esin pınarların kurumasın hiç....
Yüreğinize sağlık..Tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta