Bir adın var dilimde, her nefesin sonunda yankılanan,
Söylemeden bile anlıyor seni bu gönül, suskunluğundan.
Kış gecesi gibi üşüyor bazen kalbim,
Ama senin ismini anınca, sanki bahar doğuyor içimden.
Belki bir umut kalmadı, belki sen dönmezsin,
Ama ben hâlâ aynı duayı ederim, her seferinde sessizce.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta