Dost-dost diye diye
Nice hatalara düşersin,
Kazan kaynatırlar içinde su yok,
Şapka eğerler, heyhat, kafası gözükmez,
Anadan yakın bilirsin her canı,
Elalem bir evcilik oynar ki;
Sonunda toprağın dostu olursun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta