Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ilk kalp ağrısı...aşk işte..tebrikler
Bakıyorum da efendim , siz de kısacık bir şiirle sayfada arz'ı endam etmişsiniz .. Siz yazarken oluyor da , ben yazınca neden olmuyor ? . İnanın şaşkına döndüm .. Ben şakalaşmayı severim .. Gerçekten benim dörtlüklerime birşey söylemediniz amma , ben kısacık şiirinize bayıldım . Hüner az'da öz'ü bulmaktır . saygıyla efendim .Kutluyorum ..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta