Gökte Dolunay olduğu her gece,
İsmin aklımda hece hece,
Ve esen hafif yel beni götürüyor o günlere gizlice.
Hani o kırık bağırış çağırış ve pürüzsüz mütareke.
Kalplerimizdeki karanlığı hissetmek
Ve ardından aydınlığı öylece buluvermek.
Yine olur her şey yine!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta