Sekiz Şubat sabahı, yetmiş sekizinci eşik,
Kışın ayazı dursa da, kaleminde bin güneş birleşik.
"Elde var sıfır" demiştin, o hesapta gizli her şey;
Sen sıfırlardan bir dünya kuran, koca yürekli bir dev...
Çalınan yıllar geri gelmez, ama her dize bir intikam,
Yüreğindeki o ağlayan çocuk, artık şiirlerinle tam...
Adın Gül, kaderin kış; ama sen mevsimsiz bir çiçeksin,
Kendi elinden tutan kadın, sen hep böyle biricik kalacaksın.
Noktayı başkası koysa da, aradaki o boşluğu;
Sen onurla doldurdun, artık huzurla yaşayacaksın...
(Seni çok seven arkadaşın)
Gülün DikeniKayıt Tarihi : 5.2.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!