Duman kokusu sinmiş üzerime
Toprak kokan elleriyle siler
Alnın terini, tozlu yüzler
Kimseler bilmez, ne biçim bir yalnızlıktır
Her yanını kavuran cehennem ateşi
Tanrıyı kızdırmışçasına çekilen acı
Sevmelerde yitirilen kimin hayatı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta