Bir dilek hakkım olsaydı

Bir daha dünyaya gelme şansım olsaydı
zamandan bir dilek çalardım kaderin avuçlarından;
seni daha erken bulmak için değil yalnız,
seni bana yazan Rabb’i daha erken tanımak için.
Çünkü anladım…
sevda dediğin, iki kalbin çarpışması değil,
iki ruhun aynı “Ol” emrinde buluşmasıymış.
Hangi hayatta, hangi çağın rüzgârında savrulsam
kalbimin yönü yine sana dönerdi;
çünkü ben yuvayı bir bedende değil,
senin kalbinin yanındaki secdede buldum.
Bir ömür az gelir sana,
bir ömür daha verilse
yine seni isterim nasip diye, dua diye.
Daha uzun sevmek değildi muradım;
daha derin sevmekti,
aşkta seni geçip
Sahibine varmak gibi…
Ve bil ki,
hangi âlemde yeniden çağrılsam hayata,
ben seni değil sadece,
sende tecelli eden hakikati severdim.
Çünkü sen,
kalbimin kıblesi değil belki,
ama kıbleye dönen yüzümün en güzel bahanesisin.