Bazen sevdiğim adama
Onun beni ne kadar incittiğini, ona karşı savunmasızlığımı ağlayarak anlatmak istiyor bir yanım
Yanlış anlaşılmalarımızı, hayallerimizi ve isteklerimizi uzun uzadıya konuşmak istiyor canım,
Düştükçe ağlayıp ama düşmekten de vazgeçmeyen uslanmaz bir çocuk gibi
Yaralarımı ve kendimi hâlâ yaralayana teslim edesim geliyor ki bir umut belki sarsın ve anlasın beni.
Sonra büyümüş bir diğer yanım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İlki, Stockholm sendromu sanırım…
İkincisi de fazla sert…
Orta yolu bulmak, biraz zamana bırakıp, biraz rayına oturmasını beklemek…
Akmalı… Herşey yolunda gitmeli…
Güzel konu
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta