Bazen sevdiğim adama
Onun beni ne kadar incittiğini, ona karşı savunmasızlığımı ağlayarak anlatmak istiyor bir yanım
Yanlış anlaşılmalarımızı, hayallerimizi ve isteklerimizi uzun uzadıya konuşmak istiyor canım,
Düştükçe ağlayıp ama düşmekten de vazgeçmeyen uslanmaz bir çocuk gibi
Yaralarımı ve kendimi hâlâ yaralayana teslim edesim geliyor ki bir umut belki sarsın ve anlasın beni.
Sonra büyümüş bir diğer yanım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




İlki, Stockholm sendromu sanırım…
İkincisi de fazla sert…
Orta yolu bulmak, biraz zamana bırakıp, biraz rayına oturmasını beklemek…
Akmalı… Herşey yolunda gitmeli…
Güzel konu
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta