Ben bu dünyada neden hiç mutlu olamadım?
Dünyanın kahrı dağlar gibi hep sırtıma yüklendi,
Bu dünyada güzel yaşamak benim de hakkım değil miydi?
Aldığım her nefeste acı çektim,
Yoksa ben bu dünyada fazla miyim?
Hangi dağa çıktıysam derdimi almadı,
Hangi taşa içimi döktüysem dinlemedi,
Hangi deryaya yanaştıysam oralı olamadı,
İçimi dökecek bir derya bulamadım.
Şimdi kendime soruyorum, ben neden varım?
Herkesin kahrına katlanmak bana mı kaldı?
Beni düşünmeyen insanları düşünmek zorunda mıyım?
Ama bir gerçek var ki ondan kurtulamıyorum hangi tarafa dönsem vicdanım, benliğim beni bırakmıyor.
Al nefes aldığın yere kadar yürü diyor.
Kayıt Tarihi : 12.1.2026 06:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!