Bir denizi tek başıma doldurmaktan yoruldum,
Kıyıda bekleyenin olmadığını bile bile.
Avuçlarımda biriken kumlar gibi dağıldı vaktim;
Artık rüzgâra yön vermekten, fırtınaya göğüs germekten vazgeçtim.
Kızgın değilim, bu öfkenin çok ötesinde bir yer,
Hani bir cam kırılır da sesi çıkmaz ya bazen...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta