Yerlere dökülmüş sevgi kırıntılarını toplamak derdindeydim,
Ekmek kırıntıları gibi, bilirsin öyle yetişmişiz,
Öyle öğrendik, günahtır, üzerine basılmaz nimetin
En büyük nimet değilmidir karşılıksız verilen sevgilerin
Konak Meydanında buğday tanelerini savururlar ya
güvercinler ürkek, titrek, hep gözleri insanlarda bir taraftan
taneleri toplamak telaşında,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta