bir kuş sürüsü gibi dağılan kalbin arkasında,
göğe fırlatılmış paslı çiviler,
her çivi bir hatıra,
kanayan boşluklar tutuyor duvarları.
ayna kırıklarına benzeyen kelimeler,
gözbebeklerinde uyuyan gölgelerle
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta