Kurumlu kıyılardan süzülen bir şafak vakti gibi
Aydınlanırdı gönlümün çehresi
Sanki bir destan yazılırdı
Kirpiklerimin ucundan yüreğine uzanan
Bir demet İstanbul gibi...
Kuytu gölgelerde saklanacak bir yer arardı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Sn. Can Kutlu güzel anlatmışsınız tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta