Kurumlu kıyılardan süzülen bir şafak vakti gibi
Aydınlanırdı gönlümün çehresi
Sanki bir destan yazılırdı
Kirpiklerimin ucundan yüreğine uzanan
Bir demet İstanbul gibi...
Kuytu gölgelerde saklanacak bir yer arardı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sn. Can Kutlu güzel anlatmışsınız tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta