Buluşuyoruz gözler rıhtımında, sır olmanın sessizliğinde.
Ve ellerin ellerimi tutuyor, kar tanelerinin eşliğinde.
O anda sallamıyor dünyanın ahşap beşiğini zaman,
Konuşmamızı bekliyor sanki, uyanmak için uykusundan.
Aşkla sürülmüş bahçeler var, sen ve ben arasında kalan,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Aşkla sürülmüş bahçeler var, sen ve ben arasında kalan,
Bir demet gül getirdim, dikenleri yüreğimde parçalanan.
Bir yürek bu kadar derinlerden bu kadar enginlerden yazabiliyorsa o yüreği takdir etmek az gelir. Yüreğine sağlık İbrahim kardeşim.İlhamın bol, kalemin daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta