Bir demet gül aldı önce eline
Sonra kokladı kokladı yine
Ne güzel bir duygu doldu kalbine
Anlamaz beni dedi vazgeçti sonra…
Yol uzundu hayat kısa
Hep düşünmüştü nedendi tasa
Vazgeç deli gönül oyalanma boşa
Düşündü bir ara vazgeçti sonra…
Bir çağlayan nehrin başına geldi
Ne kadar da gür akıyor dedi
Taşları aşındıran bu kararlılık neydi
Yok, ben yapamam dedi vazgeçti sonra…
Ağaçları seyretti, ne eşsiz sanat
Her şeyde bir ahenk boş olamazdı hayat
Bu ne güzel resimdi bu ne özel hattat
Hayale daldı bir an vazgeçti sonra…
Düşünmeli insan bu hayat boş değil
Gönlün huzur dolsun sev, sevil…
Aşkın tarifini bulmak zor değil
Anlamıştı artık, doldu gözleri
Bir demet gül aldı kokladı sonra…
Kayıt Tarihi : 14.2.2009 16:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Kaleminiz daim ola
Saygılar.
TÜM YORUMLAR (1)