İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
iki kere fesleğen ektim,iki kere beceremedim ,ikiside soldu üzgünüm seni yaşatmayı başaramadım
Başkasının yanında gulmek zorunda kaldım çünkü karsimdakini hep sen olarak gördüm. Ağlamaktan gözlerim çıktı ama gene seni bırakamadım. O gece sana bakmamak için içimde verdiğim savasi gormedin güldüm zannettin oysa ağlıyordum fark etmedin günlerce senin düğünün düşündüm bana hiç bir zaman yer olmayan o yeri ve kendimi o sahil kenarında buldum elimde Bi dal sigara ile . Sana bakmak belki de bu kör gözlerin şifasiydi ama benim olmayacağını biliyordum seni üzmek istemedim ama hep haberlerini aldım hala ne en sevdiğim yemeği biliyorum aylarca sırf sen seviyorsun diye onu yedim bakışların hoc bir zaman tek taraflı olmadi bana bakınca gözümdeki uzuntuyu acıyı o ölüyü görmedi istedim o yizden hiç sana bakmadım ben belki bir gün sana kavuşurum diye fesleğen ektim
iki kere fesleğen ektim,iki kere beceremedim ,ikiside soldu üzgünüm seni yaşatmayı başaramadım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta