Bir değil bin baharı beklerim gözlerinde
Yeter ki ağlama, yeter ki ıslanmasın yanakların
Bir kış değil bin kışı silerim, yok sayarım ömrümde
Bir değil bin yazı yaşarım sıcacık gülüşünde
Yeter ki üzülme sen, yeter ki bükülmesin dudakların
Bir değil bin gündöndüye taç takarım gülüşünün güneşinde...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta