Beklemem
yemin ederim, bildiğim bütün dualarla
aynı yolu seçsek ikimiz bir daha, ahd ne ki;
kader yazmasın! ..
Bilir ayaklarım gidilmeyeceğini aynı yerden
gönülde bir kez iz olur! Bir defa
sever can, bir defa ölür aynı yerden
geçmez bu aşkın treni, sen kaçırdın!
Sen bitirdin,
sen,
sen kaybettin,
seven... Neyse boş ver!
Yaprak kımıldamıyor, gün yüze küsmüş,
arılar çekilmiş peteğe.
Tuzlu bir izidir bu hikâyenin yaprakları kirli
senli mürekkep düşmüş satırlar dökük!
Duygular çekilmiş kanlı bir mahzene,
hırkası yırtık bir eren, harap bir derviş.
Bir dağ yıkılmış denize, bir yüz uçmuş,
ölmüş Altan İlhan, aşk ölmüş, ölmüşte!
Ne varlığı kut'a değmiş, ne kaldığı yer,
ne aşk’ta gül ibret, ne gülde aşk!
Ve yaprakları çekilse papatyaların
bildirir haddimi bana öylece!
Beklemem!
Yemin ederim, beklemem.
Kayıt Tarihi : 23.4.2014 20:52:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!