Efsaneler etrafında dalgalanan hayatlar.
Bir de huna vardı.
Esaretin prangalarını giymiş bir siyah köle.
Medeniyetin beyzadeleri ayağına bir kaya bağlayarak attılar onu hırçın dalgalara.
Gözlerine yansıyan son ışık kutbun bağrından kopan o nurdu.
Huna karanlığa son kez gözlerini yumdu.
Karnında bebeği ardında sevdiği erkeği bırakarak.
Demek gidiyorsun...
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa
Devamını Oku
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta