bir de baktım ki, ben bıraktığım yerde yokum, gitmişim
daha uzağa, daha batıya ve gittikçe daha soğuk ellerim;
uykularım daha kısa ve gördüğüm düşler daha vahim,
daha derin su çektiğim pınar, daha dik hedef tepelerim;
sesim bile daha yalnız ve daha yabancı bana, yanıtsız
bırakıyor haykırışlarımı, kaçıyor benden bir zamanki
o şımarık kız gibi –inadına güzel ve o kadar günahsız-
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta