Bir damlaydık Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

Güçsüzlüğümünden değil ki acının en derinine inişim...

Bir Damlaydık

ah gözüm, âşk-ı zârım,
ah kalbim, ah-u zârım!
bir damlayken en sessizinden,
kayıp gittik acının en derinine...
biliyorum, yolunu bulamadan denizin,
düştük keder kuyusuna...

ah ten-i zârım; ne taşır saklar kabuğunda,
ne tutar arındırır dinginliğinde...

ah biz üçümüz...
ah, biz üçümüz...

denizimdir bu yürek
acınası bir ruhu kirlenmeden tutarken,
ancak onda arınabilir, kendi zehriyle kıvranırken...

ah biz üçümüz...

denizimken bu yürek, şimdi sus
ve yalnızca dinle...
nar-ı hasretken,
denizimde batan güneşi,
o deniz kokan rüzgarı...

şimdi, sus ve yalnızca dinle...
özgürlük şarkıları gibi,
ruhumu tazeleyen o keskin rüzgarı...

şimdi, sus ve yalnızca dinle,
denizimde batan güneşi,
o deniz kokan rüzgarı...

NİLÜFER VELİECEOĞLU