Bir damla hüzün asıldı kirpiklerime
parçalayarak kendini düştü yüzümün çukuruna
açıldı yine yüreğimin kapanmayan yarası
intihar eden duygularıma kanadı bir kez daha
kapılsa da gönlüm imkansız bir sevdaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ya herkes aynı şeyleri yaşıyor, ya herşey filizi hatırlatıyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta