Karanlık ve kasvet içinde gün ışığının görünmediği uzun bir geceydi dünya
Toprağın zemheri ve zifiri haline, elleriyle gömülürdü vicdanlar
Sefâydı, zillete hizmetçi olana dünya
Boyunlara zincir, kalplere yeis vurulmuş
Güneşten bihaberdi karanlığı sonsuz bilenler
Gündüz kan , gece sarhoştu dünya
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta