İnsan ne kadar ağırdır..
Ama bir o kadarda hafif..
Bazen çok hafifim uçabiliyorum gökyüzüne bakınca.. Bazen de çok ağır hissediyorum,
Sanki yağmur damlası ile eritilmiş kurşun gibi..
Ne ister ki insan?
Bence insan en çok cıvıl cıvıl kucaklanmak ister:
Belki tek bir kelime ile, belki minik bir öpücük ile belki de Sadece bir ses ile.. Samimi sıcacık bir kabulleniş..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta