Bir Daha Gelmem Şiiri - Sadık Kocabaş

Beşikte bağlandım senin yoluna,
Hizmetkâr eyledin dertli kuluna,
Bıraktın sen beni dünya seline,
Beni korumazsan, bir daha gelmem.

Gençliğim savruldu harman içinde,
Ömrümü tükettim derman içinde,
Sahipsiz bıraktın ferman içinde,
Elimden tutmazsan, bir daha gelmem.

Münkirler bir olup yolumu kesti,
Üstüme feleğin rüzgârı esti,
Kırıldı gönlümün o kadim desti,
Yaramı sarmazsan, bir daha gelmem.

Zalime boynumu büktürdün ise,
Gözümden kanlı yaş döktürdün ise,
Namerde dizimi çöktürdün ise,
Sorumu sormazsan, bir daha gelmem.

Hünkâr’ın darında dursa da canım,
Yezid’in eliyle aksa da kanım,
Kararsa her yerim, bitse şu yanım,
Işığın yakmazsan, bir daha gelmem.

Haksızlık önünde kaldım bir başa,
Dost dediğim vurdu başımı taşa,
Zehirler kattılar ekmeğe, aşa,
Sahip çıkmaz isen, bir daha gelmem.

Vakit daralıyor, güneş batıyor,
Can kuşu kafeste korku yutuyor,
Dertlerim üst üste binip katıyor,
Yükümü tartmazsan, bir daha gelmem.

Azrail gelince durur bu saat,
Eğriye, yanlışa etmem itaat,
Olmazsa mahşerde bana şefaat,
Kalemsiz Şair der, bir daha gelmem.