El aleme gülerdi, kendini kandırırdı,
Hayat ağlattı onu, gülemedi bir daha!
Nerde fukara görse onla alay ederdi,
Şimdi kendisi yoksul, zengin olmaz bir daha!
Edepli insanların şanına laf ederdi,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta